Obszar funkcjonalny Zielone Płuca Polski (ZZP) znajduje się w północno-wschodniej części kraju, a jego powierzchnia wynosi 63 234 km2, co stanowi 20,2% powierzchni Polski. Na tym terenie mieszka około 4mln ludności, co stanowi około 10% ludności kraju. Administracyjnie obszar ZPP położony jest na terenie pięciu województw: warmińsko-mazurskiego (115 gmin), podlaskiego (118 gmin), północno-wschodniej części mazowieckiego (114 gmin) oraz części pomorskiego (6 gmin) i kujawsko-pomorskiego (33 gmin). Ogółem teren Zielonych Płuc Polski obejmuje 386 gmin oraz 58 powiatów.

Podstawą delimitacji obszaru były jedne z najcenniejszych w kraju i Europie systemy ekologiczne. Ze względu na pragmatykę realizacji wspólnych przedsięwzięć umowną granicę zewnętrzną stanowią granice administracyjne gmin.

Zielone Płuca Polski są unikatowym obszarem, który może stać się polskim swoistym „towarem" eksportowym. Cechy wyróżniające ten obszar stanowią szczególny, złożony, niezwykle atrakcyjny produkt.

Tworzą go:
• niska gęstość zaludnienia i dostosowana do warunków naturalnych;
• zrównoważona sieć osadnicza;
• spokój i czyste powietrze;
• dobra jakość środowiska przyrodniczego;
• unikatowa różnorodność systemu przyrodniczego;
• atrakcyjne kompleksy lasów, jezior i użytków zielonych;
• możliwość obcowania z przyrodą nie zmienioną przez cywilizację;
• bogactwo oraz różnorodność kultur i obyczajów;
• dobra tradycyjna kuchnia;
• rozwijająca się infrastruktura usługowa;
• potencjał akademicki;
• dobre warunki do produkcji zdrowej żywności i lokalizacji „czystego przemysłu";

Obszar ZPP graniczy od północy z Obwodem Kaliningradzkim Federacji Rosyjskiej, od wschodu z Litwą i Białorusią, południowa granica przebiega przez województwo mazowieckie nieco na północ od Warszawy, Siedlec i Płocka, a zachodnia przez województwo kujawsko-pomorskie, obejmując m.in. Toruń oraz przez województwo pomorskie, obejmując część powiatu malborskiego i nowodworskiego.

Idea Zielonych Płuc Polski została sformułowana w 1983 roku. Zakłada ona integrację ochrony środowiska z rozwojem gospodarczym i postępem cywilizacyjnym na terenie północno-wschodniej Polski. W Białowieży 13 maja 1988 r. zostało podpisane porozumienie pięciu byłych województw: białostockiego, łomżyńskiego, olsztyńskiego, ostrołęckiego i suwalskiego w sprawie kompleksowej ochrony i ekorozwoju regionów. Od 21 grudnia 1990 r. do porozumienia przystąpiła Narodowa Fundacja Ochrony Środowiska, 15 czerwca 1991 r. Ministerstwo Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa a 3 czerwca 1992 r. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Sejm RP 14 września 1994 r. przyjął Deklarację w sprawie obszaru ZPP, w której stwierdza się, że Sejm RP uznaje obszar ZPP za region w którym należy konsekwentnie przestrzegać idei ekorozwoju.

Aktualnie przedstawicielem NFOŚiGW w Radzie Programowej Fundacji Zielone Płuca Polski jest Jan Rączka - Prezes Zarządu NFOŚiGW, natomiast w Radzie Programowej reprezentuje nas Wojciech Stawiany - Doradca w Zespole Strategii i Współpracy NFOŚiGW.

Na ostatnim spotkaniu Rady Programowej podjęto dyskusję nad „Założeniami Programu Promocji i Marketingu Zielonych Płuc Polski".