Instytucją Pośredniczącą dla LIFE+ na terenie Polski jest Ministerstwo Środowiska, natomiast Instytucją Wdrażającą jest Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Departament Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko w MŚ odpowiada m.in. za współpracę z Komisją Europejską przy tworzeniu dokumentów programowych oraz sporządzanie listy krajowych priorytetów rocznych

Departament Edukacji i Ochrony Przyrody w Narodowym Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej odpowiada za bieżącą współpracę z potencjalnymi wnioskodawcami, w tym konsultacje przy przygotowywaniu wniosków LIFE+, nabór wniosków na poziomie krajowym oraz monitorowanie realizacji projektów LIFE+.

Oceną nadesłanych wniosków zajmuje się zespół ekspertów, których pracę nadzoruje Komisja Europejska. Szczegółowy opis procedury oceny zawiera podręcznik „Wytyczne do oceny wniosków” dostępny na stronie NFOŚiGW w zakładce „Dofinansowanie ze środków Komisji Europejskiej”

Ramy czasowe programu LIFE+ (2007-2013) określają lata, w których ogłaszane będą kolejne nabory wniosków. Wniosek należy złożyć w latach 2007-2013, jednak realizacja projektu może trwać po roku 2013.

Jest to związane z przygotowaniem przez Komisję dwóch tzw. Wieloletnich Programów Działań. Pierwszy z nich, na lata 2007-2010, został opublikowany jako Załącznik II do Rozporządzenia ws. LIFE+. Przewiduje się, że po roku 2010 niektóre z priorytetów ulegną zmianie w celu dostosowania programu do nowych potrzeb i problemów ochrony środowiska. Daty te nie powodują ograniczeń w czasie trwania projektów; projekt rozpoczęty w roku 2009 może być kontynuowany do roku 2012 lub dłużej.

Koszty obsługi kredytu nie są kosztami kwalifikowanymi. Beneficjent musi je sfinansować we własnym zakresie.

Zgodnie z art. 107 ust. 1 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dawny art. 87 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską), wsparcie dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą (działalność gospodarcza rozumiana jest przy tym szeroko, jako oferowanie towarów lub usług na rynku) podlega przepisom dotyczącym pomocy publicznej, o ile spełnione są jednocześnie następujące warunki:
1. udzielane jest przez Państwo lub ze środków publicznych,
2. ma charakter selektywny (uprzywilejowuje określonego przedsiębiorcę lub produkcję określonych towarów),
3. przedsiębiorca uzyskuje korzyść,
4. zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji oraz wpływa na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi UE.
Wsparcie udzielane ze środków Komisji Europejskiej nie podlega przepisom dotyczącym pomocy publicznej.
Wsparcie NFOŚiGW może stanowić pomoc publiczną, jeżeli powyższe przesłanki są łącznie spełnione.
W ramach LIFE+ nie można mówić o jednym konkretnym poziomie pomocy publicznej, ponieważ może być tu udzielana pomoc o różnym przeznaczeniu (np. pomoc de minimis, pomoc regionalna, czy pomoc horyzontalna na ochronę środowiska). W zależności od przeznaczenia inne będą warunki pomocy, w tym maksymalna wartość pomocy i sposób jej ustalania.
Z punktu widzenia pomocy publicznej Beneficjentem będzie zasadniczo każdy podmiot, który w związku z udzielonym wsparciem będzie odnosił korzyści (ekonomiczne) w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, która w UE podlega konkurencji.
Sam fakt wystąpienia pomocy publicznej w danym projekcie z zasady nie będzie wiązał się z podziałem ról na Partnera i Beneficjenta projektu LIFE+. Jednakże dopuszczalność udzielenia pomocy publicznej będzie przeprowadzana indywidualnie w odniesieniu do każdego zidentyfikowanego beneficjenta pomocy.
Ograniczenia związane z pomocą publiczną mogą wpłynąć na możliwą wielkość wsparcia NFOŚiGW, a nawet mogą jakiekolwiek wsparcie wykluczyć. Ograniczenia takie (jeśli występują), odnoszą się do całej udzielanej danemu podmiotowi pomocy publicznej.
 

Koszty dotyczące realizacji projektu LIFE+ mogą być ponoszone do dnia zakończenia projektu. Jedynym wyjątkiem jest przeprowadzenie audytu, który z założenia powinien odbyć się po zakończeniu projektu, jednak nie później niż przed terminem złożenia Raportu końcowego.